دوستان گرامی، خوانندگان ارجمند. زمین کهنسال یک بار دیگر به دور خورشید تابان چرخید و دفتر طبیعت فصل جدیدی را آغاز کرد. زمستان رفت و سال 95 با هزاران امید و عشق و آرزو آغاز شد. به قول شاعر:
برآمد باد صبح و بوی نوروز
به کام دوستان و بخت پیروز
مبارک بادت این سال و همه سال
همایون بادت این روز و همه روز
بینهایت خرسند و مفتخریم که توانستیم در سال 94 در خدمت شما عزیزان باشیم و اعتماد شما را به خود و مطالبمان جلب کنیم. اعتماد شما را چون گنجی گرانبها ارج مینهیم و تمام تلاشمان را در جهت ارتقای کیفی و کمی در سال 95 انجام خواهیم داد.
اما دوستان! نوروز امسال تفاوتی با نوروز سال قبل داشت. نزدیک به 20 هزار نفر از دوستان، عزیزان و هموطنان ما که نوروز 94 را در کنار آنها جشن گرفتیم، در سال 94 در تصادفات رانندگی جان خود را از دست داده و دیگر در کنار ما نیستند. چندین برابر این عدد نیز در این سال در تصادفات مجروح شده و خاطرهای تلخ را تا ابد با خود به همراه خواهند داشت.
تصادفات رانندگی در سال 94 پدرانی مهربان، مادرانی دلسوز و کودکانی بااستعداد و آینده دار را از ما گرفت. چه سرمایهها و استعدادهایی که در این تصادفات از دست رفتند؛ پزشکانی که میتوانستند ناجی جان دهها نفر باشند، مهندسانی که میتوانستند خدمات بسیاری به مردم بکنند، کارفرمایانی که دهها حقوقبگیر داشتند، کارگران زحمتکشی که میتوانستند چرخهای صنعت کشور را به گردش درآورند و هزاران انسان بیگناه دیگر، همگی تنها با یک لحظه بیاحتیاطی از بین ما رفتند و جای خالی آنها در سال 95 در کنار ماست.
در همین چند روزی که از تعطیلات نوروزی گذشته است، دهها نفر از هموطنانمان جان خود را در جادهها از دست دادند. دهها نفری که میخواستند پس از یک سال کار و تلاش، چند روزی را در کنار خانواده تفریح کنند و از تعطیلات خود لذت ببرند، اکنون در زیر خروارها خاک دفن شدهاند. این ثابت میکند که برخلاف چیزی که بسیاری با خوشخیالی گمان دارند، مرگ بسیار به ما نزدیک است و تنها لحظهای غفلت و کوتاهی میتواند فاجعهای عظیم به بار آورد.
قصد نداریم در این عید فرخنده کام شما را تلخ کنیم و از مرگ سخن بگوییم، اما لازم است که این حرفها تکرار شود تا شاید رانندگان کمی بیشتر حواس خود را جمع کنند و تلفات رانندگی کاهش یابد. دوستان گرامی، این آمار بالای تلفات رانندگی زیبنده کشور ما نیست. چرا باید عید و جشن بسیاری از خانوادهها به عزا تبدیل شود؟ چرا حاصل تعطیلات نوروزی برای عده بسیاری، چیزی بهجز درد و رنج و ماتم نیست؟ چرا تفریحات ما باید به قیمت از بین رفتن استعدادها و سرمایههای کشور تمام شود؟
عزیزان جان، بیایید با خود عهد ببندیم که در سال جدید تمام تلاش خود را برای جلوگیری از حادثه انجام دهیم. بیایید نگذاریم که در سال جدید به دلیل تصادفات، کودکی یتیم، خانوادهای بی سرپرست و زنی بیوه شود. بیایید مسئولانه رانندگی کنیم و نهایت احتیاط را در رانندگی به کار بریم و با رعایت قوانین، مقررات و اصول رانندگی درست، احتمال حادثه را به حداقل برسانیم.
به امید این که سال 95، سالی بدون حادثه و تلفات در جادههای کشورمان باشد. برای همه شما عزیزان، آرزوی سلامتی، موفقیت و بهروزی در سال جدید را داریم.