رانندگی دوباره با پورشه بیوه ساز ۹۱۱ توربو ۹۳۰ افسانه ای

پورشه ۹۱۱ توربو ۹۳۰، همان بیوه‌ساز افسانه‌ای، پس از ۵۰ سال هنوز ترکیبی از شتاب خیره‌کننده و ترس را زنده می‌کند.

پورشه ۹۱۱ توربو ۹۳۰ وقتی در میانه‌ی دهه‌ی ۱۹۷۰ پا به میدان گذاشت، درست در دوره‌ای رسید که ابرخودروها داشتند به اوج می‌رسیدند. از همان ابتدا، این مدل خاری در چشم جریان غالب خودروهای خاص بود و با وجود ظاهر آرام‌تر و کاربردپذیری بیشتر، بازدهی در حد ابرخودروها ارائه می‌داد. پیوند توربوشارژرهای ۹۱۱ RSR توربو و ۹۱۷/۳۰ با ادیشن‌ی جاده‌ای، آغازگر سلسله‌ای شد که تا در زمان حاضر از ۷ نسل گذشته و همچنان ادامه دارد.

به‌گزارش اوو، اشتوتگارت خیلی زود یک توربوشارژر بزرگ از کوهنله، کوپف و کائوش را روی موتور تخت شش سیلندر هواخنک ۳ لیتری ۹۱۱ گذاشت و برآیند، نخستین توربوی این دودمان بود. ۹۳۰ در سال ۱۹۷۴ با توان ۲۶۰ اسب‌بخار معرفی شد و در سال ۱۹۷۷ با حجم ۳.۳ لیتر، توان ۳۰۰ اسب‌بخار و افزوده‌شدن خنک‌کاری هوای ورودی ارتقا یافت. تولید این مدل تا سال ۱۹۹۰ ادامه پیدا کرد و سرانجام در سال ۱۹۸۹، گیربکس پنج‌سرعته‌ی جی۵۰ را هم دریافت کرد.

۹۳۰ فقط یک خودرو نبود، بلکه نماد موفقیت در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ به‌حساب می‌آمد؛ خودرویی با باسن‌های پهن و بال نهنگی که به یکی از به‌یادماندنی‌ترین شمایل‌های دنیای خودروهای پرفورمنس بدل شد. با این حال، شهرتی هراس‌انگیز هم داشت و به‌ندرت از شوخی‌های بی‌مهار یپی‌هایی جان سالم به‌در می‌برد که این ماشین میانشان محبوب بود. وقتی در آزمون اراِزِ سوپراسپرت‌های دهه‌ی ۱۹۷۰ دوباره با یک ۹۱۱ توربو اولیه روبه‌رو شدیم، تجربه واقعا چشم را باز می‌کرد.

در مواجهه‌ی نزدیک با این ۹۱۱ بی‌نقص، سخت می‌شد فهمید با یک بروشور دوره‌ای پورشه طرفیم یا با تصویری که هوش مصنوعی از پرسش «پورشه‌های دیوانه‌ی ۹۱۱ در میانه‌ی دهه‌ی ۱۹۷۰ چه شکلی بودند؟» ساخته باشد. ۹۳۰ توربوی استفن اوزین آن‌قدر مفصل و در عین حال آن‌قدر غیرعادی بود که هر دو احتمال منطقی به نظر می‌رسید. رنگ مسی بدنه رسما سالمن متالیک نام دارد و