داستان رکورد دوام مرسدس 190E، پیمایش ۵۰ هزار کیلومتر با حداکثر سرعت!

قابلیت اطمینان و دوام از آن خصوصیت‌هایی است که ادعایش آسان اما اثباتش بسیار دشوار است؛ بااین‌حال کمتر خودروسازی در تاریخ توانسته مانند مرسدس بنز در تابستان ۱۹۸۳ این محور را به شکلی حیرت‌انگیز به رخ بکشد. آلمانی‌ها به‌جای آنکه منتظر بمانند تا تهیهاران طی سال‌ها کارکرد خودرو به کارکردهای شش‌رقمی برسند، سه دستگاه سدان مفصلاً نو از مدل 190E 2.3-16 را به پیست بیضی‌شکل ناردو در جنوب ایتالیا بردند و آن‌ها را به مدت هشت روز شبانه‌روزی با تخت گاز دقیق زیر فشار گذاشتند. حاصل این نمایش، پیمایش بیش از ۵۰ هزار کیلومتر مسافت و ثبت یکی از درخشان‌ترین رکوردهای استقامت در جهان خودرو بود. در طول این هشت روز و نیم، این سه دستگاه بنز 190E به‌طور مداوم دور پیست چرخیدند و فقط برای سوخت‌گیری یا سرویس‌های ضروری متوقف شدند. در اتمام این آزمایش طاقت‌فرسا، ۱۱ رکورد جهانی جابه‌جا شد و افسانه جان‌سختی 190E برای همیشه در تاریخ به ثبت رسید.

انگیزه اصلی مرسدس بنز برای سازماندهی این چالش بزرگ در پیست ناردو، درواقع یک ناکامی بود. در اوایل دهه ۱۹۸۰، مرسدسی‌ها سخت در حال توسعه یک خودرو برای شرکت در مسابقات رالی قهرمانی جهان (WRC) بودند اما درست در همان روزهایی که این پروژه مراحل اتمامی خود را می‌گذراند، آئودی با معرفی سیستم انقلابی کواترو معادلات را به هم زد و بر این مسابقات مسلط شد. مرسدس بنز که با یک خودروی دیفرانسیل عقب در برابر سامانه چهارچرخ محرک آئودی شانس چندانی نداشت، شتاباناً برنامه رالی خود را تعطیل کرد. در همین نقطه، «اریک واکسن‌برگر» مدیر بخش مسابقات مرسدس بنز، نقشه تازهی برای مدل 190E 2.3-16 کشید.

این خودرو به پیشرانه چهار سیلندر ۲.۳ لیتری با قدرت ۱۸۵ اسب بخار مجهز شده بود که توسط شرکت نامدار کاسورث توسعه می‌یافت و پایه‌ای عالی برای یک بازده بی‌نقص داشت. واکسن‌برگر برای اثبات بی‌رقیب بودن دوام این پیشرانه، پیشنهاد داد سه دستگاه از این خودرو مسافت ۵۰ هزار کیلومتر را با حداکثر سرعت در ناردو طی کنند. آزمایش تاریخی در ۱۳ اوت ۱۹۸۳ آغاز شد. فدراسیون بین‌المللی اتومبیلرانی (FIA) برای این آزمون تنها اجازه اعمال چند تغییر جزئی را در خودروها داد؛ قطعات یدکی همراه خودرو فقط باید به‌اندازه‌ای می‌بود که در کابین جای گیرد، دهانه گلگیرها برای کم شدن مقاومت در برابر هوا کمی پوشانده شد، یک باک بزرگ‌تر روی خودرو نصب شد و ضریب دنده نهایی گیربکس نیز برای دستیابی به سرعت‌های بالاتر کمی تغییر کرد. این سه خودرو برای تشخیص در پیست با