اگر واقعاً میخواهید خودرویی منطبق با آخرین تکنولوژی روز داشته باشید، احتمالاً تا الان یک تسلا خریدهاید، یا حداقل یک مدل از آن را ثبت نام کردهاید. تلاشهای این کمپانی آمریکایی برای وارد کردن الکترونها و سیستم خودران به دنیای خودرو یک حرکت بی پروا و گاهاً مضحک در جهت سوق دادن صنعت خودرو به سمت آینده میباشد. ولی اگر میخواهید یک خودروی خودران با موتور بنزینی داشته باشید چه؟ خوب، احتمالاً شما باید نگاهی به مرسدس بنز کلاس E مدل ۲۰۱۷ بیندازید که هنوز هم برای پر کردن باکهایش به بنزین متکی است.
2017 Mercedes-Benz E300 4MATIC
با بنزین سوپر، موتور چهار سیلندر توربوی ۲٫۰ لیتری، ۲۴۱ اسب بخار نیرو و ۳۷۰ نیوتن متر گشتاور تولید میکند. این روزها این میزان نیروی خیلی زیادی محسوب نمیشود، ولی گیربکس اتوماتیک ۹ دندهٔ این خودرو به نوعی قادر است با عملکرد فوق العادهٔ خود این کمبود نیروی موتور را به خوبی جبران کند.
2017 Mercedes-Benz E300 4MATIC
2017 Mercedes-Benz E300 4MATIC turbocharged 2.0-liter inline-4
اگزوز این موتور چهار سیلندر توربو همواره به صورت بی صدا تنظیم میشود، حتی اگر پدال گاز را تا ته فشار دهید، حرکتی که برای این کلاس خودرو امری عاقلانه به نظر میرسد. اگر توجه زیاد به موتور این خودرو بی معنی است، پس درجا کار کردن این موتور نیز امری منطقی نخواهد بود، بنابراین سیستم خودکار خاموش و روشن کردن موتور هنگام توقف آن را خاموش میکند و به قدری این سیستم مرسدس بنز دقیق است که نمیشود چیزی کمتر از آن از این ابرخودروساز آلمانی انتظار داشت.
2017 Mercedes-Benz E300 4MATIC
نیروی موتور و وزن
شتاب صفر تا صد مدل E300 4MATIC را ما ۶٫۵ ثانیه اندازه گیری کردیم. اگر بخواهیم مقایسه کنیم، این عدد برای مدل C300 4MATIC حدوداً ۶٫۱ ثانیه میباشد. مرسدس بنز کلاس E سایز متوسط وزنی معادل ۱۸۴۱ کیلوگرم دارد که حدوداً ۱۸۸ کیلوگرم از کلاس C بیشتر است؛ بنابراین جای تعجب نیست که خودروی کوچکتر وقتی موتوری مشابه برادر بزرگتر خود دارد، شتاب صفر تا صد بیشتری هم داشته باشد. آخرین مدل دو دیفرانسیل کلاس E مرسدس که ما تست کردیم و میتوان در مقام مقایسه به آن استناد کرد، یک مدل ۲۰۱۴ با موتور ۳٫۵ لیتری شش سیلندر V شکل بود که صفر تا صد را در ۵٫۸ ثانیه پر میکرد. بعضی وقتها تجهیز خودرو به جدیدترین تکنولوژیها چنین دردسرهایی نیز به همراه دارد.

نسخهٔ جدید کلاس E خیلی سریع و پرشتاب نیست، ولی اندکی بزرگتر است، هم فاصلهٔ بین دو محور (۲٫۵ اینچ) و همچنین طول بدنه (۱٫۷ اینچ)، این موضوع فضای سرنشینان عقب را به اندازهٔ بهترین خودروهای این کلاس افزایش میدهد، با این حال هنوز هم این فضا از فضای عقب آئودی A6 کمتر است.

کلاس E جدید همچنین یک تجربهٔ رانندگی خودکار بی نظیر را نیز ارائه میکند. آخرین نسخهٔ تکنولوژی نیمه خودکار مرسدس بنز به قدری کاربردی و به درد بخور است که مشابه آن را در خودروی جدید دیگر کمتر میتوان یافت. تجهیزات رانندگی خودران با یک پکیج آپشن های ۱۰۴۰۰ دلاری عرضه میشود که جدا از قیمت پایهٔ ۵۵۵۷۵ دلاری خودروی تستی ما میباشد. ما تمام آپشن های موجود در پکیج پرمیوم ۳ را اینجا ذکر نمیکنیم؛ توضیح عملکرد کلی سیستم بسیار عاقلانهتر است، که از یک دوربین استریو و رادار جلو و عقب برای درک دنیای اطراف و هدایت خودرو استفاده میکند.

وقتی که ما این سیستم را با فشردن یک دکمه روی داشبورد خاموش کردیم، کلاس E جدید برای ما جذابیت بیشتری داشت. در همان جادهای که کامپیوتر سیستم خودکار خودرو را گیج کرده بود، کلاس E نشان داد که حرفهای زیادی برای گفتن دارد. (ما در اسکید پد خود شتاب ۰٫۹ جی را اندازه گرفتیم که به لطف تایرهای قوی و پهن ۱۸ اینچی خودرو به دست آمد). خودروی تستی ما مجهز به آپشن فنرهای بادی (به قیمت ۱۹۰۰ دلار) بود که میتوان تنظیمات آن را با کمک سلکتور حالت رانندگی دست کاری کرد. حتی وقتی که این حالت را در اسپرت یا اسپرت پلاس قرار میدادیم، حرکات بدنه کاملاً قابل توجه بودند، با این حال راننده کنترل کاملی هم روی خودرو داشت. با وجود این تایرها، میتوان گفت رانندگی با کلاس E جدید به اندازهٔ رانندگی نیمه خودکار آن راحت است.
برچسب:
نویسنده: خنجی