کادیلاک در سال 1988 از یک خودروی کانسپت فوقالعاده با نام Voyage رونمایی کرد که در آن بسیاری از تکنولوژیهای پیشرفتهٔ روز بکار رفته بود و طراحی آیندهنگرانهای داشت. این کانسپت که یک سدان فوقالعاده کشیده و لوکس بود، به حجم زیادی از تکنولوژیهای آن دوران مجهز شده بود که رانندگی را بسیار راحتتر میکرد. برخی از ویژگیهای کادیلاک وویج حتی هنوز هم قابلتوجه هستند. مانند طراحی صاف و آئرودینامیک آن که موجب میشد به ضریب آئرودینامیک 0.28 دست یابد. این رقم برای یک سدان بزرگ 5.4 متری حتی با استانداردهای امروزی هم خارقالعاده است (برای مقایسه بد نیست بدانید ضریب آئرودینامیک مرسدس بنز CLA که آئرودینامیکترین سدان حال حاضر دنیا بشمار میرود 0.22 است). چراغهای جلوی مخفی، شیب زیاد شیشهٔ جلو، اسپویلر سپر جلو که در سرعتهای بالا بهطور خودکار از زیر سپر بیرون میآمد و گلگیرهای نیمه پوشیده از مواردی بودند که موجب دستیابی وویج به چنین ضریب آئرودینامیکی میشدند.
Cadillac Voyage 1988 Concept
Cadillac Voyage 1988 Concept
در این خودرو برای بهبود دید، از شیشهٔ یکتکهٔ بزرگی استفادهشده بود که از شیشهٔ جلو شروعشده و درست تا بالای چراغهای عقب ادامه داشت؛ یعنی سقف خودرو بهطور کامل از شیشه ساختهشده بود و شیشهٔ جلو بااتصال به شیشهٔ سقف به شیشهٔ عقب میرسید. چراغهای عقب بهصورت یک نوار باریک و کشیده طراحیشده بودند که در آنها بهطور کامل از لامپهای LED استفادهشده بود. به دلیل طول زیاد خودرو، یک دوربین دید عقب بر روی آن نصبشده بود که تصویر پشت خودرو را روی یک صفحهنمایش در داخل ماشین بنمایش درمیآورد. به جهت حفظ آئرودینامیک فوقالعادهٔ خودرو، برفپاککنها در زیر یک پوشش در قسمت پایینی شیشهٔ جلو پنهانشده بودند. همچنین برای همین منظور (حفظ آئرودینامیک) در وویج دستگیرهٔ درهای معمولی بکار نرفته بود و بجای آن از یک سیستم ورود بدون کلید استفادهشده بود که با واردکردن یک کد عمل میکرد.
فضای داخلی این کانسپت نیز فوقالعاده راحت و لوکس طراحیشده بود بهطوریکه در آن از صندلیهای بسیار راحت استفادهشده بود که مجهز به ماساژور، گرمکن و سردکن بودند. صندلی راننده هم بهصورت برقی در بیش از 20 جهت قابل تنظیم بود که راننده را قادر میساخت موقعیت ایده آل خود را تنظیم کند. برای جلوگیری از حواسپرتی راننده، در تلفن خودرو از یک سیستم تشخیص صدا استفادهشده بود و ماشین حتی به سیستم ناوبری هم مجهز شده بود که قادر به انتخاب بهترین مسیر و نمایش آن بر روی صفحهنمایش رنگی داخل خودرو بود. همهٔ این موارد برای دههٔ 80 میلادی در یککلام خارقالعاده است و نشان میدهد که کادیلاک در آن دوران چقدر جلوتر از زمان بوده است.
برای نیرو بخشیدن به این سدان لوکس 5.4 متری از یک پیشرانهٔ 4.5 لیتری V8 با 275 اسب بخار قدرت استفادهشده بود که نیروی آن توسط یک گیربکس 4 سرعتهٔ اتوماتیک به چرخها منتقل میشد. در آن زمان کادیلاک اعلام کرده بود که وویج میتواند به سرعتی بیش از 200 مایل در ساعت (322 کیلومتر در ساعت) دست پیدا کند و درواقع بر روی این سرعت بهصورت الکترونیکی محدودشده بود. قدرت موتور بهصورت استاندارد به چرخهای عقب منتقل میشد اما هرگاه سنسورها تشخیص میدادند که چرخهای عقب دچار لغزش شده و خودرو ناپایدار است، بهطور خودکار نیرو به هر چهارچرخ انتقال میافت. یک سال پس از معرفی Voyage، کادیلاک نمونهٔ دو در کوپهٔ آن را نیز معرفی نمود که Solitaire نام داشت و مجهز به یک موتور 6.6 لیتری V12 با 430 اسب بخار بود؛ اما هردوی این خودروها نمونهٔ مفهومی بودند که هیچگاه بتولید انبوه نرسیدند و فقط برای نمایش تواناییهای کادیلاک و در رأس آن جنرال موتورز از آنها استفاده شد.
منبع: motor1